یادکد

مرضیه (افسر) محمدی سرک در ۲۰ فروردین‌ماه سال ۱۳۳۱ در البرز دیده به جهان گشود. پدرش مصطفی و مادرش کلثوم (ذوبیده) نام داشت.

ایشان در تاریخ ۲۱ مهرماه سال ۱۳۵۰ با ابوالقاسم کیا ازدواج کرد که ثمره این پیوند، دو فرزند به نام‌های مژگان و محمود بود.

او همسری مهربان، مادری فداکار و مادربزرگی دلسوز بود که تمام زندگی خود را با عشق، صبوری و ازخودگذشتگی وقف خانواده‌اش کرد. خانه‌اش همیشه سرشار از گرما، محبت و آرامش بود و حضورش برای فرزندان، نوه‌ها، بستگان و دوستان، پناهی امن و دلگرم‌کننده به شمار می‌رفت.

اخلاق نیک، قلب مهربان، لبخند صمیمی، روحیه مهمان‌نوازی و عشق بی‌دریغ او به اطرافیان، از ویژگی‌هایی بود که نامش را در دل همه کسانی که او را می‌شناختند، ماندگار ساخت. او همواره با صبر، مهربانی و سخاوت، در کنار عزیزانش بود و خاطراتی سرشار از عشق و آرامش از خود به یادگار گذاشت.

ایشان سرانجام در ۲۳ تیرماه سال ۱۴۰۵، در سن ۷۴ سالگی، بر اثر سکته مغزی در تهران دار فانی را وداع گفت.

مزار آن مرحومه در آرامستان لانیز آسارا قرار دارد.

نام و یاد او، نه تنها در قاب خاطرات، بلکه در قلب همه کسانی که دوستش داشتند، تا همیشه زنده و جاودان خواهد ماند.