یادکد

زندگی نامه مرحوم حسین رضایی رشیدی

مرحوم حسین رضایی رشیدی در تاریخ 12 آذرماه 1379 در روستای باغان، واقع در 80 کیلومتری مرکز شهرستان دشتی(خورموج) از توابع استان بوشهر دیده به جهان گشود. او در خانواده ای مذهبی (نام پدر: مرتضی رضایی رشیدی و نام مادر: معصومه صداقت جو) که از خاندان بزرگ مشهدی علی رضایی(سلوحلی) بودند، رشد و نمو یافت.  5  سال دوره ابتدایی خود را در مدرسه شهید رضایی روستای باغان با موفقیت گذراند(1387 تا 1392) و سپس 3 سال دوره راهنمایی (متوسطه اول) نیز در مدرسه امام علی(ع) همان روستا با موفقیت طی نمود(1392 تا 1395) و برای اخذ مدرک دیپلم و گذراندن دوران متوسطه دوم راهی مرکز شهرستان دشتی (خورموج) شد و طی 3 سال با اخذ مدرک دیپلم از هنرستان شهید حیدری پور شهرستان دشتی دوران دانش آموزی خود را به پایان رساند(1395 تا 1398). بلافاصله در سال 1398 در دانشگاه امام خامنه ای استان بوشهر در رشته صنایع شیمیای پذیرفته شد و در 30 دیماه سال 1400 موفق به اخذ مدرک فوق دیپلم شد.  در 1 خردادماه 1401 به خدمت مقدس اعزام و در بخش حفاظت اطلاعات سپاه امام صادق (ع) استان بوشهر مشغول به انجام وظیفه شد. در تاریخ 1 خردادماه 1402 دوره خدمت مقدس سربازی را به اتمام رساند.

 او به همراه برادرانش(علیرضا، حمیدرضا و ابوالفضل) در این خانواده مذهبی پرورش یافته و در تمام ابعاد شخصیتی رشد کرد و بسیار مودب، محترم ، دلسوز و دوستدار خانواده بود و از آنجایی که فرزند ارشد خانواده بود، در امورات روزمره خانواده همراه و همگام با پدر و مادر به فعالیت و کسب امرار و معاش خانواده می پرداخت. از آنجایی که علاقه زیادی به درس داشت، برای ادامه تحصیل و کسب مدرک لیسانس، در سال 1403 در دانشگاه آزاد اسلامی اهرم و رشته مهندسی شیمی پذیرفته شد. در اواخر خردادماه 1405 و در حالیکه فقط چند واحد تا اخذ مدرک لیسانس فاصله داشت،  به  قصد پابوسی و زیارت ثامن الحجج، علی بن موسی الرضا(ع) عازم سفری چند روزه به مشهد مقدس شد. اما قبل از رسیدن به مشهد مقدس و در تاریخ 29 خردادماه 1405 مصادف با 4 محرم الحرام سال 1448 (هجری قمری) در ساعت 14:15، در یکی از بخشهای شهرستان ساری(کیاسر) از توابع استان مازندران دچار سانحه رانندگی شد و در اوج غربت و غریبانه دیده از دنیا فروبست. پیکر پاک و مطهر این جوان عزیز و ناکام در تاریخ  1 تیرماه 1405 راس ساعت 17، از گلزار شهدای شهر شنبه تا امامزاده بهرس روستای باغان(جایگاه ابدیش) و با حضور جمعیت فراوان و بی نظیر مردم غمگین و عزادار تشییع شد و چهره در نقاب خاک کشید و تا قیام قیامت داغی بر دل ما گذاشت.

روحش شاد و یادش گرامی